AYÇİÇEĞİ TARIMI (Helianthus Annuus L.)

1. TANIMI VE ÖNEMİ
  Ayçiçeği memleketimizde son zamanlarda Eetimi son
  zamanlarda artmış tek yıllık bir yaEbitkisidir.
  Bitkisel yaEEetimimizin %46’sı ayçiçeğinden
  karşılanmaktadır. YaE sıvı olarak kullanıldıE gibi,
  margarinlerin yapılmasında da kullanılmaktadır. KEpesi
  hayvan yemi, sap ve tablaları ise yakacak olarak
  kullanıldıE gibi selEoz endEtrisinde de
  kullanılmaktadır. KEE%36 potasyum ihtiva eder ve gEre
  olarak kullanılır. Tanesi çerez olarak kullanılır.
  2. İKLİM VE TOPRAK İSTEKLERİ
  2.1 İklim İsteği
  Ayçiçeği, kara iklim kuşaEnda ve ılıman iklimin yaEşlı
  bölgelerinde de yetiştirilebilmektedir. Kısmen kuraklığa
  dayanıklı bir bitkidir. 4-6 yapraklı oluncaya kadar,
  ilkbaharın geEdonlarına dayanır. Kurak bölgelerde
  sulanmalıdır.
  2.2 Toprak İsteği
  Derin, rutubetli, organik maddelerce zengin topraklarda
  iyi yetişir. Nehir kıyıları gibi alEiyal ve potasyumca
  zengin topraklarda verimi artar. Asitli topraklar
  ayçiçeği için elverişsizdir.
  3. YETİŞME TEKNİĞİ
  3.1 Ekim Nöbeti
  Ayçiçeği, orabanş zararı topraktan fazla potasyum (K)
  kaldırıldıE için aynı tarlaya Et Ete ekilmesi iyi
  değildir.
  En çok uygulanan ekim nöbeti şöyledir. Sulanmayan
  bölgelerde buğdaygil (buğday, arpa, çavdar, mısır
  vs.)’nin arkasından ayçiçeği ekilir veya ayçiçeği ekilen
  tarlaya buğdaygil ekilir.
  3.2 Çeşitler
  GAP BKİB’ca 1987-1992 yılları arasında Şanlıurfa Koruklu
  Araştırma İstasyonunda yaptırılmış olan denemeler
  sonucunda da Romson-59 (192.42 kg/da), Fundulea-206
  (187.31kg/da), Sorem-80 (163.46 kg/da), Sunbred-254
  (127.45 kg/da) gibi çeşitler önerilmektedir. Ayrıca
  bölgede bulunan Şanlıurfa Araştırma EnstitEE , sulu
  şartlarda TEk-Ay-1 ve G-3312 kurda ise V.8931
  çeşitlerini önermektedir.
  3.3 Toprak HazırlıE
  Ayçiçeği ekilecek tarla, sonbaharda 20-25 cm
  derinliğinde sEEmelidir.

İlkbaharda ise tarla otlu ise kazayaE veya diskaro ile
  8-10 cm’lik bir sEEden sonra tırmık veya sEgEile
  yElek işlenerek tohum yataE hazırlanır.

3.4 Ekim
  Ekim yöremizde I. EEde mart sonu ve nisan ayı başında
  II. EE de haziran sonu temmuz ortasına kadar yapılır.
  Ekim sıraya ve sıra arası 70 cm, sıra Eeri 35 cm olacak
  şekilde yapılmalıdır. Dekara atılacak tohum pinomatik
  mibzer kullanıldıEnda 500-600 gr, normal mibzer
  kullanıldıEnda 1.5-2 kg dır. Ekim derinliği 4-6 cm
  olmaktadır.
  3.5 GEreleme
  Uygulanacak gEre miktarı, 10 kg/da N, 8-10 kg/da P2O5.
  Azotlu gErenin yarısı v fosforlu gErenin tamamı ekimle
  beraber, azotlu gErenin diğer yarısı ise bitki 25-30 cm
  olduğunda uygulanmalıdır.
  3.6 Sulama
  Sulama karık metodu ile bitkinin ihtiyaE duyduğu
  zamanlarda yapılmalıdır. Bitki tabla teşekkElE
  çiçeklenme ve sE olumu devresinde suya oldukça
  duyarlıdır. Bu devrelerde dikkat edilerek bitki 15-20 cm
  olduktan sonra 8 gEde bir sulanmalıdır.
  3.7 Bakım
  Çapa, bitki 5-6 yapraklı (10-15 cm boylandıEnda) fazla
  derine inmeden uygulanır ve aynı anda tekleme yapılır.
  Çapa, bitki 25-30 cm olduğunda uygulanır. Bu dönemde
  azotlu gErenin ikinci yarısı uygulanarak boğaz
  doldurulması yapılır.

Çapa, ise çiçeklenmeden önce yapılır.
  3.8 Hastalıkları, Zararlıları ve MEadelesi
  3.8.1 Hastalıkları ve MEadelesi

Mildiyo (Plasmopara Halsedii): Sıcak ve rutubetli
  havalarda görEE. Bitkinin yapraklarına arız olur.
  Verim ve kaliteyi dEEE. Sıra Eerinde sık bitki
  bulundurmamak gerekir.
  Gri KE: Çiçeklenme devresinde zarar veren mantari bir
  hastalıktır. Tablalarda gri ve siyah kE şeklinde
  lekeler meydana getirir. Olgunlaşmış tohumları çürEE.
  KElE tablalar kesip yakılmalı, hasat ve harmanı
  yaEşlı mevsime bırakmamak gerekir.
  3.8.2 Zararlıları ve MEadelesi
  Orabanş: Köklerin geliştiği sırada çimlenir. Kökler
  Eerine tutunarak beslenir. Demet halinde mor çiçekleri
  vardır. Orabanşa dayanıklı çeşitler kullanılmalıdır.
  Kuşlar (SıErcıklar, Serçeler, Kargalar): Ekilmiş
  tohumlar ile yeni Ekmış filizlere zarar verirler.
  Serçeler sE olgunluğundaki daneleri yerler.
  Hasat, Harman ve Saklanması
  Hasat elle (bıçak, orak vs.) veya biçerdöverle yapılır.
  En uygun hasat zamanı; tabla Eerindeki sarı çiçeklerin
  (Steril çiçekler) kuruyarak dökEmesi, sapların alttan
  itibaren 2/3 kısmındaki yaprakların kurumuş olması,
  tabla arkasının sarı-kahverengi bir renk alması tabla
  ortasına yakın danelerin olgunlaşarak sertleşmesi ve
  tabii rengini almış olması en uygun hasat zamanını
  gösterir.
  Ayçiçeği olgunlaşıp hasat edildiğinde %15-20 arasında
  nem ihtiva eder.

Serilerek kurutulur. Daha sonra elle veya batozla
  daneler ayrılır. Daneler kalburdan geçirilir. Geçirme
  işleminde tabla parçalarının kalmamasına özen
  gösterilmeli.

4. VERİM
  Kuru koşullarda ayçiçeği 100-150 kg/da, sulu koşullarda
  ise 250-400 kg/da EE alınabilir. Dane miktarına yakın
  kurutulmuş tabla, 2-3 katı kadar kuru sap ve kök elde
  edilir.