BAĞCILIK - ÜZÜM YETİŞTİRİCİLİĞİ
 genel
 Türkiye, son derece eski ve köklü bir bağcılık
 kültürüne sahip bir bölge üzerindedir..Üzüm besin
 değeri yüksek bir meyve olup A, B, B2 ve C
 vitaminlerini içerir. Üzüm
 sofralık tüketim dışında kurutmalık şaraplık,
 şıralık ve konservelik olarak da
 tüketilebildiğinden yılın her ayı tüke
tilebilmektedir. Son yıllarda üzüm yaprağı Ayrıca iyi
 bir ihraç ürünü olarakta gelir getirebil mektedir.
Ä°klim Ä°steÄŸi
 Asma günlük ısı ortalaması 10oC yi bulunca
 gelişmeye başlar ve sonbaharda ısı ortalaması bu
 derecenin altına düşünceye kadar gelişmesini
 sürdürür yani gelişme devresi oldukça uzun süren
 bir bitkidir. Her üzüm çeşidi meyveleri iyi bir
 şekilde
 olgunlaştırmak için belirli bir ısı toplamına
 ihtiyaç gösterir. Bağ kurulacak bölgenin yıllık
 aktif sıcaklık toplamının en az 1600 oC derece
 olması gerekir. Rantabl bağcılık yapabilmek için,
 yıllık ortalama sıcaklık 9-21 oC ve sıcak aylar
 ortalaması 17-20 oC olmalıdır. Erken olgunlaşan
 çeşitlerde tam çiçeklenmeden olgunluğa kadar geçen
 sürede 1600-2000 oC, geç olgun laşanlarda ise 3000
 oC ya da daha fazla sıcaklık toplamına ihtiyaç
 bulunur.
Asmanın kökleri derinlere gittiği için diğer bitkilere
 oranla daha az yağış alan yerlerde de yetişebilir.
 Yıllık yağışmiktarı yanında, yağışın dağılımı bağcılık
 bakımından çok önemlidir.
 Kış aylarında ve ilkbahar başlangıcındaki
 yağmurlar asma için çok faydalıdır. İlkbaharın son
 döneminde ve yaz başlangıcında devam eden yağışlar
 özellikle mantari hastalıkların artmasına sebep
 olduğundan bağcılıkta istenmeyen bir durumdur.
 Bağcılıkta iklim faktörleri çok önemlidir.Eğer bir
 yerde ilkbahar donları omcalarınsürgün sürmesine
 denk gelirse yeşil aksam-1, -2 oC nin altındaki
 ısıdan zarar göreceğinden bağ hasara uğrar.
 Sonbaharda erken gelen donlar da odun kısmının iyi
 odunlaşma sına engel olarak genç omcaların
 kurumasına sebep olur.
 Rüzgarların bağlara çok etkisi vardır.Diğer iklim
 faktörleri müsait olmak şartıyla rüzgarlardan
 korunmuş yerler bağcılığa daha uygundur.
Toprak Ä°steÄŸi
 Asmanın kökleri derine gittiğinden yumuşak dokulu
 topraklardan hoşlanır.
 Bağlar yazları kurak veya az yağışlı yerlerde en iyi
 geliştiğinden bağ toprağının derin ve
 su tutma kapasitesinin yüksek olması istenir.Toprak
 yapısı köklerin gelişmesine müsait
 olduktan sonra fakir topraklarda bile yetişir.Yerli
 asmalar kendi kökleri üzerinde yetişti
 rildiğinde topraktaki kirece oldukça fazla tolerans
 gösterirler. Fakat, Amerikan asma
 anacı kullanılması halinde, toprak seçimi önemlidir.
 Bölgemizde, su geçirir olmak şartıyla killi topraklar
 çok verimli ve bağcılığa elverişli
 topraklardır. Tınlı topraklar ise, kalite bağcılığı
 bakımından orta derecede, fakat
 üretim bağcılığı için besin maddelerince zengin
 topraklardır.
 Kalkerli topraklar şaraplık kırmızı üzüm çeşitlerinin
 sevdiği topraklardır. Ancak bazı Amerikan asma anaçları
 yetişmez. Humuslu toprakların bağcılık açısından önemi
 olmamasına rağmen iyi bir bağ toprağında % 5-10 humusun
 bulunması arzu edilir.
YETÄ°ÅžTÄ°RME TEKNÄ°KLERÄ°
 Çeşit seçimi
 Bölge çeşitleriyle uyuşabilecek anaçların seçilmesine
 özellikle dikkat edilmelidir. Erkenci
 çeşitler için Berlandieri X Riparia melezlerinden koker
 5BB, 420 Ave 5C anaç olarak seçilebilir. Bu anaçlar
 yüksek oranda kireceve yeterli düzeyde de nematoda
 dayanıklıdırlar. Orta mevsimde ve özellikle geç dönemde
 olgunlaşan çeşitler için ise kirece dayanımı yüksek,
 nematodlara dayanımı yeterli ve kuvvetli gelişme
 özelliğine sahip Berlandieri X Rupestris melezlerinden
 99 R,1103 P ve 140 Ruggeri anaçları, tuzluluk sorunu
 olan yerlerde
 ise Solonis X Riparis melezi olan 1616 C anaç olarak
 seçilmesi uygundur.Çeşitlerin budanması, uyanması,
 olgunluk zamanı v.s. farklılık gösterdiğinden böyle
 bağların bakımıhasadı ve üzümün değerlendirilmesi çok
 zor olmaktadır. Bu nedenle bağa konulacak çeşit sayısı
 en az sayıda tutulmalı bir veya ikiyi geçmemesi tavsiye
 edilir.
 2-Toprak HazırlığıÖncelikle Arazide varsa, büyük
 kayalarağaçlar ve çalılar temizlenir. Omcaları muntazam
 ve düzgün dikebilmek için tümsekler düzeltilir, çukurlar
 doldurularak toprak tesviyesi yapılır. Fazla su tutan
 yerlerde drenaj için önlemler alınır. Asmanın ekonomik
 ömrü bakım koşullarına göre değişmekle birlikte 40 yılın
 üzerindedir.
 Bu nedenle ömrü bitinceye dek dikildiği yerde
 kalacağından, tesisinde çok titiz davranılmalıdır. İyi
 hazırlanmayan bir yere tesis edilen bağ iyi
 gelişemez,kısa ömürlü,verimsiz olur ve hastalıklara
 yakalanma riski artar.
 Yeni tesis edilecek bağ, hiç işlenmemiş bir toprak
 üzerinde olacaksa alan iyi bir şekilde işlenmelidir.
 Eğer eski bir bağ alanı ise toprağı bir kaç yıl
 dinlendirilerek bol yeşil gübre ile
 gübrelenmelidir.Asmanın iyi bir şekilde gelişebilmesi ve
 köklerinin derine gitmesi, toprak içinde iyi gelişmesine
 bağlıdır, yani asmanın gelişimi toprak yapısı ile
 ilgilidir. Tınlı kumlu topraklarda kökler çok derine
 gidebilirken Sert yapı gösteren topraklarda köklerin
 derine gitmesi sınırlıdır. Bu tip toprakların krizma
 yapılmasi şarttır. Bilhassa yeni bağcılıkta krizma işine
 daha çok önem vermek lazımdır. Çünkü yeni bağcılıkta
 kullanılan Amerikan asma anaçlarının kökleriçok kuvvetli
 ve süratli büyüdüklerinden toprağın gevşek ve süzek
 olması lazımdır. Asmaların gelişmemesi ve bazı bağların
 zamanından önce kuruması, krizmanın yapılmaması veya
 yüzlek yapılmasından ileri gelmektedir.Krizma, bağ
 toprağının en az 40 cm derinlikte işlenmesidir. Bu işlem
 günümüzde krizma pullukları ileyapılmaktadır.Krizma
 pulluklarıbeygir gücü yüksek traktörlerle çekilir ve
 toprak 40-50 cm derinlikte işlenir.Krizmanın yapılma
 zamanı sonbahar mevsimidir. Krizma erken yapılmalı ve
 krizmanın bitimi ile asma fidanı dikimi arasında en az
 6-8 haftalık bir zaman olmalıdır.
 Dikim
 Sonbaharda krizma yapılmış arazi ilkbaharda
 düzeltildikten sonra, hayvan veya makina gücü ile
 işlenebilecek aralık ve uzunlukta çukurlar açılır.
 İklimin daha sıcak olduğu bölgelerde güneş zararlarını
 azaltmak için sıralamanın doğu-batı yönünde yapılması,
 meyilli arazilerde dik olmasıgerekir. Denemeler yeni
 tesis edilecek bağlarda sıra üzerinin 1,5-2 m. sıra
 arasının 2,5-3 m. olması gerektiğini göstermiştir.
 İşaretlenmiş yerlere iki kürek derinliğinde, bir kürek
 genişliğinde çukur açılır. Çukur açmanın makina ile
 yapılması daha avantajlıdır. Çukurların dip kısmına
 yanmış çiftlik gübresiince toprakla karıştırılarak
 konmalıdır. Dikim için fidanda budama yapılır. Yan ve
 boğaz kökleri tamamiyle, dip kökler ise 10 cm üzerinden
 çepeçevre kesilir. Oluşmuş sürgünlerin en kuvvetlisi
 bırakılır. Budaması yapılan köklü çubuk veya aşılı köklü
 topraklı fidan, açılan çukurun tam ortasına gelecek
 şekilde konur, fidanın gövde kısmının en az 10-15 cm.i
 toprak üzerinde kalacak şekilde açılan çukurlara 10-15
 cm kalınlığında toprak atıldıktan sonra fidan hava
 almayacak şekilde sıkıştırılmalıdır. Daha sonra can suyu
 verilir ve fidanın yerini belli etmek için yanına bir
 herek dikilmelidir. Dikim yapılırken kısır çeşitler
 (morfolojik
 erdişi, fizyolojik dişi) saf olarak dikilmemelidir.
 Çünkü bu çeşitlerin polen tozlarının döllenme
 yeteneği yoktur. Bunun için dikim planı sekiz omcaya bir
 babalık veya iki sıraya bir dölleyici
 dikmek suretiyle yapılmalıdır fakat burada babalık
 olarak kullanılan çeşitlerin çiçek açma tarihleri
 döllenecek çeşitle aynı tarihe denk gelecek şekilde
 seçilmesine dikkat edilmelidir.
Dikim ÅŸekilleri:
 a. Kare dikim: İnsan gücü ile toprağı işlenen zayıf,
 toprağa dikilmiş ve kısa budama isteyen çeşitlerde
 uygulanır. Bu şekilde dikimlerde mesafe 1-2 m. dir.
 b. Dikdörtgen dikim: Yüksek terbiye sistemleri ile
 kurulmuş bağlara verilen şekildir. Bu şekilde bağların
 işlenmesi hayvan veya makina gücü ile yapılır. Sıra
 üzeri dar, sıra araları ise geniş tutulur. Sıra
 üzerlerinin araları 1-2 m, sıra araları ise 2-3 m
 arasında değişir.
 c. Üçgen dikim: Bu dikimde her üç kenar
 birbirine eşittir. Altı omca birleştirilince bir
 heksagonal şekil oluşur zor bir dikim şeklidir. Daha çok
 küçük işletmelerde uygulanır.
bağların toprak isteği bağda seyreltme Bağcılık bağ tesisi