Gül Resimleri

Çemen otu ya da buyotu (Trigonella foenum-graecum/tıbbi tanım: Semen Foenugraeci), baklagiller familyasına ait bir ot türü. Anavatanı Yakın Doğu, özellikle Lübnan ve Suriye, Güneybatı Avrupa, Hindistan ve Çin’dir.

Çinden Akdenize kadar geniş bir alana yaygındır. Tohumları ve bazı ülkelerde yeşil yaprakları da ıspanak gibi tüketilmektedir. Tadı acımsı ve aromatiktir. Esansında 40 çeşit madde bulunur. Kullanımı çok eskilere dayanmakta olup günümüzde Ortadoğu ve Hint Mutfağında kullanılmaktadır. Türk Mutfağında özellikle çemen tozu şekilinde bilinir. Bu toz bol salçaya ve birkaç diğer içeriklere katılarak kahvaltılarda yenilen macun yapılı çemen üretilir.

Çemen tozu
Çemen, çemen otu bitkisinin tohumlarının kurutulmasıla elde edilir. Acımsı ve yanmış şeker tadındadır. Günümüzde en çok Ortadoğu ve Hint mutfağında kullanılır. Öğütülmüş olarak turşulara, çorbalara, soslara ve et yemeklerine katılır. Ayrıca sarımsak ve kırmızı biberle karıştırılarak pastırmanın üzerini kaplar.

Alem: Plantae(Bitkiler)

Bölüm: Magnoliophyta(Kapalı tohumlular)

Sınıf: Rosopsida

Alt sınıf: Rosidae

Takım: Fabales

Familya: Fabaceae(Baklagiller)

Cins: Trigonella

Tür: T. foenum-graecum

Çay (Camellia sinensis), çaygiller (Theaceae) familyasından anavatanı, batıda Assam-Birmanya sınırı boyunca uzanan Nagaland, Manipur ve Lushai tepeleri, doğuda Çin ve güneyde Birmanya ve Tayland tepelerinden Vietnam içlerine kadar uzanan bölgeler arasında kalan yelpaze biçimli bir alanın oluşturduğu kabul edilen çalı türü.

Çay bitkisinin almaşık dizilişli, derimsi ve kenarları dişli yaprakları vardır. Olgun bir çay yaprağı çayın çeşidine göre farklı özellik gösterir.; uzunluğu 3,8-25 cm arasında değişir. Çiçekleri beyaz renkli ve hoş kokuludur. Meyve üç gözlü kapsüldür.

Rize’de Bir Çay BahçesiTürkiye’de çayın yetişmesine yalnızca Karadeniz Bölgesinin doğu bölümü elverişlidir. Rize ile üretimin odak noktasıdır. Rize ilini sırasıyla Trabzon, Artvin, Giresun ve Ordu illeri izler.En kaliteli çay bitkisi Rize ilinde yetişmektedir.

Alem: Plantae

Bölüm: Magnoliophyta

Sınıf: Magnoliopsida

Takım: Ericales

Familya: Theaceae

Cins: Camellia

Tür: C. sinensis

Zerdeçal (Curcuma longa), zencefilgiller ailesinden sarı çiçekli, büyük yapraklı, çok yıllık otsu bir bitki cinsidir. Hint safranı olarak da bilinir. Anavatanı Güney Asya’dır.

Diğer isimleri zerdeçöp , safran kökü, sarıboya, zerdeçav, hint safranıdır. Başta Pakistan, Hindistan, Çin ve Bangladeş olmak üzere Asya’nın tropik bölgelerde yetişir. Bitkinin toprak altındaki ana kökleri yumurta veya armut seklindedir. Yan kökleri ise parmak şeklindedir. Rizomların üst yüzü sarımsı, iç yüzü ise sarı renklidir. Acımsı bir tadı vardır.

Piyasada parmak şeklinde (rizom) ve toz şeklinde bulunur. İçinde çok fazla madde bulundurur. Etken maddesi kurkumindir. 1 silme tatlı kaşığı zerdeçal (~3 gram), ortalama 30-90 mg kurkumin içerir. 200 mg/gün’lük dozlarda (yaklaşık 2-4 silme tatlı kaşığı toz) zerdeçalın antienflamatuvar, antikanserojen ve antiaterojenik olduğu gösterilmiştir. Şimdiye kadar bilinen bir yan etkisi yoktur.

Kullanımı
Zerdeçal, ipek kumaşlar ve ince derilerin boyanmasında ve kına yakmada da renklendirici olarak kullanılmaktadır. Aynı zamanda eskiden turnusol kağıdı yerine zerdeçal kağıdı kullanılmaktaydı. Baharat olarak kullanılması için, zerdeçal bitkisinin temizlendikten sonra suda kaynatılıp kurutulmuş, koyu sarı renkli kök saplarının öğütülmesi gerekir. Elde edilen baharat safran yerine de kullanılır. Balık çorbası, pilav, söğüş ve çeşitli sebze yemeklerine çeşni olarak katılır. İspanyolların deniz ürünlerinden yapılan ünlü “paella” adlı yemeğinde ve Hintlilerin “köri” sosunda kullanılır.

Alem: Plantae (Bitkiler)

Şube: Magnoliophyta (Kapalı tohumlular)

Sınıf: Liliopsida (Bir çenekliler)

Alt sınıf: Zingiberidae

Takım: Zingiberales

Familya: Zingiberaceae (Zencefilgiller)

Cins: Curcuma

Tür: C. longa

Zencefil (Zingiber officinale), zencefilgiller familyasından anavatanı Çin’in tropik bölgeleri olan bir bitki türüdür.

Kullanımı
Şifalı bir bitki türüdür. Baharat olarak kullanılır. Dünya’nın bir çok mutfağında genelde kök olarak kullanılır. Güney Çin’den gelen Zencefil, önce Hindistan’a; ardından Güneydoğu Asya’ya, Batı Afrika’ya ve Karayipler’e yayılmıştır. Zencefil bitkisinin şekilsiz, parçalar halinde bulunan soyulmuş ya da soyulmamış haldeki kurutulmuş kökleri ya da bunların öğütülmüş hali bahrat olarak kullanılan kısımdır. Çöreklere katılır. Ayrıca zencefilden gazoz, şarap, turşu ve reçel yapımında da yararlanılır.
Alem: Plantae (Bitkiler)

Bölüm: Magnoliophyta
(Kapalı tohumlular)

Sınıf: Liliopsida
(Bir çenekliler)

Takım: Zingiberales

Familya: Zingiberaceae
(Zencefilgiller)

Cins: Zingiber

Tür: Z. officinale