GÜBRELEMENİN ÖNEMİ

A. Gübreleme nin Önemi Bitkiler toprağa bağlı canlılardır. Hayatlarını sürdürmeleri bulundukları ortamda yeteri kadar besin elementi olmasına bağlıdır. Toprak tabi olarak çok sayıda mineral maddeyi yapısında bulundurur. Ancak bunların miktarları her zaman yeterli seviyede değildir. Özellikle üzerinde bitki yetiştirilen topraklar zamanla besin elementleri yönünden fakirleşir. İşte üretimini yaptığımız bitkilerden yeterli miktar ve kalitede ürün alabilmemiz toprakta eksilen mineral besin elementlerinin takviye edilmesine bağlıdır. Bitki beslemenin önemi burada başlar.

Meyve ağaçları topraktan yıllık önemli miktarlarda besin elementi kaldırırlar. Bu kaldırılan besin elementleri ikame edilemez ise ağaçlarda bir takım beslenme bozuklukları ve verim düşüşleri görülür. Bu durumun önlenebilmesi için gerekli besin elementlerinden yeteri kadar takviye yapılmalıdır.

B. Bitki Besin Elementlerinin Alımı Ve Taşınması

Bitkilerin besin elementlerini alım organları birinci derecede kökleridir. Sınırlı da olsa toprak üstü aksamlarından da besin elementi girişi olabilmektedir. Ancak bu toprak üstü organlardan besin alımı bitkinin ihtiyacını karşılamaktan uzaktır (özellikle makro besin elementlerinde ve bitkinin çok ihtiyaç duyduğu besinlerde). Devamını Okumak için Tıklayınız…

SULAMA TEKNİKLERİ
  1. Toprak Suyunun Sınıflandırılması
  a. Sızan su
  b. Tutulan su
  · Kapillar su
  · Higroskopik su
  c. Taban suyu
  d. Durgun su
  Sızan su : Su ile doygun bir toprakta suyun bir kısmı
  yer çekiminin etkisiyle derinlere doğru sızar. Bu sızma
  toprağın geniş gözeneklerinden ve makroporlardan
  olmaktadır. Sızma yaklaşık 0-1,3 atm basınç altında
  gerçekleşir.
  Tutulan su : sızan su hareketinin sona erdiği andan
  itibaren toprakta tutulan su miktarıdır.
  Taban suyu : Sızan su geçirimsiz bir tabakaya rastlarsa
  daha derinlere sızamayarak toprak gözeneklerini
  doldurur. Sonrada geçirimsiz tabakanın eğimine, bazı
  yerlerde de arazinin eğimine bağlı olarak hareket eder.
  Durgun su : Toprakta geçirimsiz tabakaya rastlayan su
  hareket edemediği zaman durgun suyu oluşturur.
  2. Toprak Nem Sabiteleri
  a. Doygunluk noktası
  b. Tarla kapasitesi
  c. Daimi solma yüzdesi
  d. Higroskopik sabite
  e. Fırın kuru toprak Devamını Okumak için Tıklayınız…

MEYVE AĞAÇLARININ BUDANMASI
  BUDAMANIN ESASLARI
  Budamanın Amacı :Budamanın değişik amaçları
  vardır. Bunları maddeler halinde sıralamak
  gerekirse;
  - Meyve ağaçlarında fizyolojik dengeyi en
  kısa zamanda oluşturmak ve korumak,
  - Gövde üzerinde düzenli ve dengeli bir
  taç oluşumu sağlamak Meyve ağaçlarının bakımını,
  meyvelerin derimini, zararlılarla savaş vb. teknik
  işleri kolaylaştırmak,
  Kurumuş, hastalıklı, ekolojik ve mekanik etkilerle
  zararlanmış, kırılmış dallar ile birbiri üzerine
  binmiş ya da dar açılı dalları kesmek,
  Karbon asimilasyonunu arttırmak amacıyla
  ışığın ağacın iç kısımlarına daha iyi girmesini
  sağlamak ve yaprak yüzeylerini arttırmak,
  Periyodisite yi önlemek ve her yıl düzenli
  ürün almak,
  Meyve kalitesini iyileştirmek,
  Dikim zamanı ve bunu izleyen birkaç yıl
  içerisinde budama ile mahsule yattığı zaman,
  kırılmaksızın meyveyi taşıyacak şekilde kuvvetli
  gelişen ve geniş açılar yapan dalları seçerek,
  ağaca iyi şekil vermek, Devamını Okumak için Tıklayınız…

KİRAZ VE VİŞNE YETİŞTİRİCİLİĞİ
  Kirazın anavatanı Hazar Denizi, Güney Kafkasya ve Kuzey
  Anadolu; vişnenin ise İstanbul ile Hazar Denizi arasında
  uzanan Kuzey Anadolu Dağlarıdır. Hatta, vişnenin
  botanikteki Latince adı Prunus cerasus, bu günkü
  Giresun’un eski adı olan Kerasus’dan gelmektedir. Kiraz
  ve vişnenin Avrupa kıtasına yayılması tohumlarının
  kuşlar ve hayvanlar tarafından taşınmalarıyla olmuştur.
  Amerika’ya ise kirazı kolonistler götürmüşlerdir.
  Çeşitlerin çoğu İngiltere’den ithal edilmiş olup, ilk
  modern kiraz yetiştiriciliğine Pasifik kıyılarındaki
  Oregon Eyaletinde başlanmıştır.
  Kiraz ve vişne meyveleri özellikle mineral madde
  açısından oldukça zengindir. Sanayide kullanılan birkaç
  çeşit dışında üretilen kirazın hemen hepsi taze olarak
  tüketilmektedir. Vişne ise meyve suyu randımanının (%
  70-75) ve toplam asitliğin (% 3) yüksek olması
  nedeniyle, meyve suyu olarak işlenmeye çok uygundur.
  Ayrıca üretilen vişne derin dondurma, kurutma, konserve
  ve reçel şeklinde değerlendirilmekte ve dış ülkelere
  özellikle dondurulmuş halde ihraç edilmektedir.
  Türkiye’de kiraz ve vişne üretiminde özellikle 1965-1985
  yılları arasında hızlı artışlar olmuştur. 1965 yılında
  47.000 ton olan kiraz üretimi, 1985 yılında 130.000 tona
  ulaşarak %76’lık bir artış gerçekleşmiştir. 1965 yılında
  24.000 ton olan vişne üretimi ise 1985 yılında 85.000
  tona ulaşarak % 245’lük bir artış sağlamıştır. Bu
  haliyle Türkiye, Dünya da kirazda 6. ve vişnede 5.
  sırada yer almıştır. Bu hızı yakalayamamakla beraber
  daha sonraki yıllarda da artışlar olmuş ve 1997’de kiraz
  üretimi 215.000 tona, vişne üretimi ise 120.000 tona
  yükselmiştir.
  Kirazlar 5-6 yaşında verime geçerler, ancak tam ve
  ekonomik olarak verime yatmaları 10-12 yıldır. Her ne
  kadar 100 yıl yaşasalar da ekonomik ömürleri 25-30
  yıldır. Vişnenin ekonomik ömrü ise 15-20 yıldır.
  2. KİRAZ VE VİŞNENİN EKOLOJİK İSTEKLERİ
  2.1. İklim İstekleri Devamını Okumak için Tıklayınız…