ÜRETİM TEKNOLOJİSİ VE SİSTEMLERİ
  Kışlık olarak yetiştirilecek kolzanın üretimi hububat
  üretiminden çok farklı değildir. Sonbaharda iyi
  hazırlanmış tavlı bir tohum yatağı hazırlayarak mümkün
  olduğunca erken ekim yapmak ve iyi bir yabancıot
  mücadelesi ile kolza üretimini gerçekleştirmek
  mümkündür. Yalnız yazlık olarak üretilecek kolza da
  sulama ve gerektiğinde yabancıot mücadelesini
  tekrarlamak gerekecektir. Ancak ülkemiz şartlarında
  yazlık olarak kolza yetiştirmek çok marjinal alanlar
  dışında pek ekonomik olmayacaktır. Dolayısı ile burada
  bahsedilen üretim tekniği kışlık kolza içindir.
  İklim ve Toprak İstekleri:
  Kolza, verimli ve iyi drenajlı topraklara ihtiyaç
  göstermektedir. Güneşli günler ve soğuk geceler kolza
  yetişmesi için oldukça uygundur; hasat zamanında havanın
  kuru olması gerekmektedir. Kolzanın 300 ile 2800 mm
  yıllık yağışa, 5 ile 27 oC arasında yıllık ortalama
  sıcaklığa, ve 4.2 ile 8.2 arasına pH’a toleranslı olduÄŸu
  bildirilmektedir.
  Çeşit Seçimi:
  Çeşit seçimi genellikle yetişme (vejetasyon) peryodunun
  uzunluğu ile belirlenmektedir. Vernelizasyon ihtiyacı
  değişiklik gösteren ve olgunlaşması uzun süren kışlık
  çeşitlerin tersine, yazlık çeşitler vernelizasyon
  ihtiyacı göstermeyen kısa olgunlaşma peryoduna sahiptir.
  İklim ve çiftçilik sistemlerindeki büyük farklılıklardan
  dolayı çeşitler genellikle özel olarak ıslah edildikleri
  bölgelerde en iyi adaptasyon göstermektedirler.
  Toprak işleme ve Tohum Yatağı Hazırlığı:
  Kolza, geleneksel hububat tarımında kullanılan toprak
  işleme aletlerinin dışında özel bir alete ihtiyaç
  göstermez. Tohum yatağı hazırlanması başarılı bir Kolza
  üretimi için oldukça önemlidir. Geniş yapraklı yabancı
  otlara karşı en iyi savunma hızlı çimlenme, çıkış ve
  büyümeyle elde edilmektedir. Homojen yüzeysel bir ekim
  çimlenmeyi hızlandırmakta ve ürünün yabancı otlarla
  mücadele yeteneğini arttırmaktadır. Maksimum sürüm
  derinliği genellikle 10 ila 13 cm (4-5 inç) arasında
  değişmektedir. Killi veya killi kumlu gibi ince
  tekstürlü toprakları açmak, karların erimesine veya
  yağmur sularının süzülmesine izin vermek amacıyla derin
  İşleme yapılabilir. 15 ila 18 cm den daha derin
  işlemenin büyük bir değeri yoktur ve sadece dikkate
  değer bir şekilde daha fazla masrafa sebep olmaktadır.
  Ekim:
  Kolza tohumu küçük olduğundan sonbahar toprak sürümü ve
  sıkı bir tohum yatağının hazırlanması arzu edilmektedir.
  Ekimden önce toprağın bastırılması sıkı ve düzgün bir
  tohum yatağı hazırlığına yardım eder. Tohumlar çok küçük
  olduğundan kolza tohumunun yayılabilmesi için tohumun
  yarı yarıya kırık tohumla karıştırılması önerilir;
  hektara 10 kg tohum için mibzerin hektara 20 kg karışık
  tohum olacak şekilde kalibrasyonu yapılmalıdır. Tohumun
  ekim derinliği 2.5 cm ve daha az olmalıdır, fakat toprak
  kaymak tabakası bağlamazsa fideler 5 cm ve daha derinden
  çıkış yapabilmektedir. Ekim derinliği çıkan fidelerin
  sayısını ve gelişmesini büyük ölçüde etkilemektedir.
  Kolza tohumu çimlenme için yeterli neme ulaşmak için
  gereğinden daha derin ekilmemelidir. 12 ile 25 mm
  derinlikte, sıkı, nemli, ve ılık tohum yatağına ekilen
  Kolza tohumları yüksek bir çıkış yüzdesiyle birlikte
  hızlı bir çimlenme göstermektedirler. Kolza ekimi için
  optimum toprak sıcaklığının 10 0C olduğu yapılan
  çalışmalarla belirlenmiştir. 10 derecenin üzerindeki
  toprak sıcaklığı yüksek çimlenme oranı, hızlı çıkış ve
  hızlı bir yaprak gelişmesi sağlamaktadır. Sıkı bir
  şekilde bastırılmış tohum yatağı tohum için mükemmel bir
  nem ve oksijen sağlamaktadır. Bu yüzden ekimden sonra
  tohum yatağı kadar kadar bastırılmalıdır.
  Birim Alandaki Bitki Sıklığı (Tohum Miktarı):
  Kolza verime çok az etkisi olan, nispeten değişik
  oranlarda değişen ekim yoğunluğuna veya bitki
  populasyonuna oldukça esnek bir üründür. Yapılan
  araştırmalar m2 ye 60 ile 200 bitki sağlayan ekim
  yoğunluğunun hem Kolza hem de Brassica rapa da verim
  bakımından benzer sonuçlar verdiğini göstermiştir. m2 de
  200 den fazla bitki sayısının verimi az miktarda
  azalttığı bulunmuştur. m2 deki bitki populasyonunun
  60′ın altına düşmesi verimde çok büyük bir azalmaya
  neden olmaktadır. İyi bir ekim sıralardaki boşlukları
  minimize etmeli ve m2 de 80 ile 180 arsında bitki
  populasyonu sağlamaya çaba gösterilmelidir. 15 cm lik
  mibzer sıra arası metre başına 12-27 bitki çıkışına
  ihtiyaç göstermektedir. Kolzanın bir kilogramında
  ortalama 250 000 tohum bulunmaktadır. Tohum miktarı ve
  çimlenme yüzdesi birim alandan mümkün olan maksimum
  bitki sayısını belirler.
  Ekim Zamanı:
  Kışlık kolzada erken ekimler daha yüksek verim
  vermektedir. Bunun belli başlı sebebi kışa rozet dönemi
  denilen 4-5 yapraklı dönemde girebilmesidir. Daha geç
  ekimlerde soğuk zararı görülebilir. Çok erken ekimlerde
  ise havanın iyi gitmesi durumunda bitkiler zamansız sapa
  kalkarak zararlanabilirler. Ekim zamanına şu faktörler
  etki edebilirler:
  Bölgedeki donsuz periyot
  Ekilecek çeşit ve olgunlaşması için gerekli gün sayısı
  Kültürel işlemler
  Tarlada işlemlere başlamayı belirleyen ilkbahardaki hava
  durumu
  Tohum yatağı özelliği (nem, sıcaklık)
  Toprak yapısı ve eğim
  Çeşidin toprak sıcaklığına olan tepkisi
  Yabancı ot durumu ve planlanan kontrol metodu
  Çiftlik büyüklüğü ve ekipman
  vii. Gerekli Besin Elementleri (Gübreleme):
  Kolza da en başarılı gübreleme programı topraktaki
  mevcut besin elementlerinin durumuna bağlı olarak
  belirlenendir. Kolza, nitrojen ve fosfat gübrelemesine
  iyi tepki vermektedir. Genellikle dekara 10 kg saf
  azotun yarısı erken ilkbaharda kullanılmalıdır. Fosfor
  olarak ise dekara 8 kg yararlı gerekmektedir. Toprak
  tahlili neticesinde toprakta bu miktardan daha az
  seviyede fosfor bulunduğu takdirde aradaki fark kadar
  gübre ekimden önce toprağa verilmelidir. Kolza kükürtü
  çok sever. Bu nedenle kullanılacak gübrelerin sülfat
  formunda olmaları verimde olumlu etki yaratacaktır.
  Gübreyle direk temas tohumlarda zarar meydana
  getirdiğinden mibzerde hem tohum hem de gübrenin aynı
  tüpe boşaltıldığı durumlarda düşük miktarda gübre
  kullanılmalıdır.
  Hasat:
  Harnuplar aynı zamanda olgunlaştığı ve kolayca dağılma
  gösterir. Kuru ve olgun tohumlar doğrudan biçer döğerle
  hasat edilebilir. Ürünü biçmek için en iyisi tohumlar
  tamamen olgunlaşana kadar beklemek ve bitkilerin nemli
  olduğu bulutlu havalarda hasat etmektir. Böylece dağılma
  azalacaktır
  Münavebe:
  Kolza üretimi için gerekli toprak işleme: ekim sistemi,
  toprak zonları ve toprak tiplerine göre değişiklik
  göstermektedir. Kullanılacak sistem toprağın nemine,
  yabancı otlara, önceki ürüne, tarladaki bitki
  artıklarına, zararlı ve hastalıklara, toprağın
  kayganlığına, gübre dağılımına ve kullanılabilecek
  mevcut makine durumuna bağlı olmaktadır. Tek başına
  bütün kriterleri sağlayan bir sistem yoktur. Bir
  lokasyonda başarılı olan bir uygulama diğer bir
  lokasyonda başarısız olabilmektedir. Bu nedenle başarılı
  bir sistem:
  Tohuma çimlenme, çıkış, kök ve bitki gelişimi için uygun
  bir çevre ,
  Su alımını, depolamasını ve hareketini kolaylaştıran bir
  toprak yapısı,
  Ekim veya çıkış döneminde tarlada daha henüz yeşil bir
  vejetasyon gelişmenin olmadığı dönemde yabancı ot
  kontrolünü,
  Tarımsal kimyasalların uygun derinlikte yer almasını,
  Bitki artıklarının tarlaya uygulanacak olan gübre veya
  herbisitlerle herhangi bir etkileşiminin olmamasını,
  Zararlı ve bitki hastalıklarının kontrolünü,
  Herhangi bir toprak erozyonu olmamasını sağlamalıdır.
  Kolza tahıllar, keten, mısır, patates, ve şeker
  pancarından sonra ekilebilir, fakat hardaldan ve
  ayçiçeğinden sonra ekilmemelidir.