ŞEFTALİ YETİŞTİRİCİLİĞİ
  şeftalinin ana vatanının Doğu Asya ve Çin olduğunu
  düşünülmektedir.Oradan İrana gelmiş, Yunanlılar ve
  Romalılar MÖ 1000 yıllarında bu meyveyi tanımışlardır.
  Ülkemizde şeftali yetiştiriciliği birkaç ilimiz dışında
  tüm illerde yapılabilmektedir. Şeftali
  yetiştiriciliğinin yapıldığı bölgeler içerisinde Marmara
  Bölgesi başta gelmektedir.
  İklim İstekleri
  Şeftali değişik iklim şartlarına uyabilen meyve
  türlerindenbiridir.Şeftali yetiştiriciliğini sınırlayan
  faktörlerin başında düşük kış sıcaklıkları, çeşidin
  soğuklama ihtiyacı ve ilkbahar geç donları ile düşük yaz
  sıcaklıkları gelmektedir. Kış sıcaklığının - 18oC ile
  -20 oC’ye düştüğü yerlerde gözler ve sürgünler donar, -
  25 oC’de ise aÄŸaçlar donabilir. Åžeftali çeÅŸitlerinin kış
  soğuklama istekleri 250 ile 1250 saat arasıdır. Çeşitler
  kış soğuklama ihtiyacını tamamlayamadığında ağaçlarçiçek
  tomurcuklarını ve çiçeklerini döker ilkbaharda
  çiçeklenme geç ve düzensiz olurbunun bir sonucu olarakta
  ürün alınamaz.. Şeftali erken çiçek açan bir meyve
  olduğundan çiçekler açıldıktan sonra meydana gelen
  ilkbahar geç donlarından çok zarar görürler. Ayrıca Yaz
  sıcaklığının düşük olduğu yerlerde meyvelerin
  olgunlaşması gecikir ve meyve kalitesi düşer. Ülkemizde
  şeftali yetiştiriciliğinin yapıldığı bölgelerde yaz
  sıcaklığı şeftalinin isteklerine uygundur.
  Toprak İstekleri
  Şefftali için toprak isteği asıl üzerine aşılı anacın
  isteği anlamındadır. Şeftali şeftali anacı üzerinde
  tınlı, milli, süzek, kumlukilli, çakıllı ve çabuk ısınan
  alüviyal toprakları sever. Toprak pH’sı 6-7 arasında
  olmalıdır. Kumlu topraklarda yeterli sulama ve iyi
  gübreleme ile şeftali yetiştirilebilir. Ağır, nemli ve
  soğuk olan killi topraklarda yetişen ağaçların
  sürgünleri iyi pişkinleşemediğinden kış soğuklarından
  zarar görerek ağaçlarda zamklanma oluşur.
  Bahçe Tesisi
  Şeftali bahçeleri genel olarak, 1 yaşlı fidanlarla
  kurulur. Fidan dikimi tercihen sonbaharda yapılır. Ancak
  kışı soğuk geçen yerlerde ilkbahar dikimi tavsiye
  edilir.Dikim derinliğinde en iyi ölçü fidanları
  fidanlıktaki derinliğinden daha derin dikmektir.
  Pratikte aşı yerinin toprak yüzeyinde kalması ile
  derinlik aynıdır.Fidanların kökleri sökülürken hasar
  görmemeli koparılmamalı ve yaralanan kısımlar yara
  üzerinden kesilmelidir. Gövde yüksekliği isteğe bağlı
  olup bodur olarak yetiştirilecek ağaçlarda ortalama 0.70
  -0.80 cm en uygunudur.Bahçe tesisinde, öteki meyvelerde
  olduğu gibi derin bir toprak işlemesi şarttır. Bahçede
  ağaçlar arasında anaca ve toprak şartlarına göre 5 x 5 m
  veya 6 x 6 m mesafe uygundur.
  Yıllık Bakım İşleri
  Toprak İşleme:Sonbahar, erken ilkbahar, ilkbahar sonu ve
  bazende yaz mevsimi içinde olmak üzere bir yılda 4 sürüm
  yapılır. Ağaç dipleri belle işlenir. Ucuz olması
  nedeniyle yaz aylarında yapılması gereken toprak
  işlemesi yerine ot biçme uygulanabilir.
  Sulama:Sert çekirdekli meyveler arasında en fazla su
  isteyen bitki şeftalidir. Meyvelerde çekirdek
  teşekkülünden sonra suya ihtiyaç vardır. Su ihtiyacı ise
  iklim ve toprak özelliklerine göre farklılık
  gösterirler. Meyve hasadından önceki sulamalar
  meyvelerin irileşmesine ve renklerinin koyulaşmasına
  etki eder.
  Gübreleme:Şeftali bahçelerinde ürün yolu ile topraktan
  alınan besin maddelerinin tekrar toprağa verilmesi
  gerekir. Verilecek gübre miktarının yaprak ve toprak
  analizleri ile belirlenerek uygulanması en geçerli
  yöntemdir.Şeftali bahçeleri kurulurken bir önceliklebir
  temel gübreleme yapılır. Şeftali bahçelerinde iyi bir
  gübreleme ahır gübresi veya yeşil gübreye ilaveten
  ticaret gübrelerinin uygulanması ile olur. Üç yılda bir
  dekara 1,5-2,5 ton hesabıyla ahır gübresi veya ekonomik
  olmadığı hallerde her yıl yeşil gübre verilerek toprağın
  organik madde içeriği artırılmalıdır.Suni gübrelerden
  her yıl ağaç başına her ağacın yaşı için 100 gr. hesabı
  ile (Örneğin: 5 yaşındaki ağaca 500 gr) verilmesi
  faydalı olur. Fosforlu gübreler sonbaharda ağacın
  gövdeden itibaren 1-1,5 m dışına açılacak bir ark
  içerisine bant şeklinde verilmesi, azotlu gübrelerinde
  ilkbaharda mart ayı başında 1/2 si, mayıs ayı başında da
  1/2 olmak üzere serpme şeklinde verilmesi gerekir.

Budama:Şeftali ağaçlarında iki tip budama uygulanır.
  İlki:Yeni dikilen fidanlarda şekil budaması yapılır.
  Şeftali ağaçlarına goble veya değişik doruk dallı şekil
  verilir. Kurak bölgelerde doruk dallı şekil vermek
  uygundur.Diğer budama ise mahsule yatmış şeftali
  ağaçlarında uygulanan mahsul budamasıdır. Şeftalilerde
  meyveler buket dalları ve biryıllık sürgünler üzerinde
  meydana gelir. Bu nedenle her yıl yeni sürgün
  teşekkülünün sağlanması gerektiği için sert budama
  uygulanır.İyi bir budama yapabilmek için dal
  çeşitlerinin ve üzerinde bulunan gözlerin (çiçek gözü,
  odun gözü) durumu dikkate alınmalıdır. Budama esnasında
  çiçek ve odun gözlerini karışık şekilde taşıyan dallar
  bırakılmalı, yalnız çiçek gözü taşıyan dallar
  kesilmelidir.Budama uygulamalarında gerekiyorsa önce
  kalın dal kesimi yapılmalı sonra ana dallar üzerindeki
  dallar seyreltilmelidir. Ana dallar üzerinde 20-25 cm
  ara ile çıkış yerleri ve yönleri farklı dallar
  bırakılmalıdır. Bırakılan dalların uzunluğu 50-60 cm den
  fazla ise 1/3 oranında uçları kesilmelidir. Ana dalların
  uçları bir yan dal üzerinde kesilmeli, uç kısmında
  birbirine yakın iki veya daha fazla dal bırakılmalıdır.
  ŞEFTALİDE KULLANILAN ANAÇLAR
  Şeftali Anaçları:Şeftali anaçları kültür çeşitleri ile
  iyi uyuşur. Kaliteli ve bol ürün verirler.Yapılan
  çalışmalar sonucu nematoda dayanıklı Nemaguard anacı
  bulunmuş ve bu anaç iyi sonuç vermektedir.
  Erik Anaçları:Ağır ve taban suyu seviyesi yüksek
  bölgelerde şeftaliye anaç olarak kullanılırlar. St.
  Julien A, Myrobolan ve Brompton klonal erik anaçları
  kireçli topraklara da nispeten uyum sağlamalarına rağmen
  çeşitlerle uyuşma problemlerine rastlanmaktadır. St.
  Julien GF 655-2 ve Damas 1969 erik klon anaçları
  şeftalilere anaç olarak kullanılmakta ve kirece de
  kısmen dayanıklıdır.
  Badem Anaçları:Kireçli topraklarda şeftaliye anaç olarak
  kullanılırlar. Ağaçlar küçük ve kısa ömürlü olurlar.
  Anaç kalem uyuşması genellikle iyi değildir. GF 577 ve
  GF 677 klon anaçları kireçliliÄŸi % 12′nin üzerindeki
  topraklarda iyi yetişir.
  Kayısı Anaçları:Kurak bölgelere ve nematoda dayanıklı
  olması sebebiyle şeftaliye anaç olarak kullanılır.
  Fransa’da Abricotier A 843 tohum anacı olarak
  kullanılmaktadır.
  Döllenme fizyolojisi:Şeftali türünün autogam ve diploid
  bünyeye sahip olmasından dolayı kendine verimlidir.w
  Meyve seyreltmesi:Şeftali ağaçlarında iki tip seyrelme
  metodu uygulanır.
  Kimyasal seyreltme: 150 ppm’lik GA Temmuz AÄŸustos
  aylarında uygulanır.
  Elle Seyreltme : En iyi uygulanan metottur. Meyve
  çekirdeği sertleşmeden yapılmalıdır. Seyreltme 15-20
  cm’de bir meyve ve her neyveye 40-60 yaprak düşecek
  şekilde yapılmalıdır.