Gül Resimleri

KİRAZ VE VİŞNE YETİŞTİRİCİLİĞİ
  Kirazın anavatanı Hazar Denizi, Güney Kafkasya ve Kuzey
  Anadolu; vişnenin ise İstanbul ile Hazar Denizi arasında
  uzanan Kuzey Anadolu Dağlarıdır. Hatta, vişnenin
  botanikteki Latince adı Prunus cerasus, bu günkü
  Giresun’un eski adı olan Kerasus’dan gelmektedir. Kiraz
  ve vişnenin Avrupa kıtasına yayılması tohumlarının
  kuşlar ve hayvanlar tarafından taşınmalarıyla olmuştur.
  Amerika’ya ise kirazı kolonistler götürmüşlerdir.
  Çeşitlerin çoğu İngiltere’den ithal edilmiş olup, ilk
  modern kiraz yetiştiriciliğine Pasifik kıyılarındaki
  Oregon Eyaletinde başlanmıştır.
  Kiraz ve vişne meyveleri özellikle mineral madde
  açısından oldukça zengindir. Sanayide kullanılan birkaç
  çeşit dışında üretilen kirazın hemen hepsi taze olarak
  tüketilmektedir. Vişne ise meyve suyu randımanının (%
  70-75) ve toplam asitliğin (% 3) yüksek olması
  nedeniyle, meyve suyu olarak işlenmeye çok uygundur.
  Ayrıca üretilen vişne derin dondurma, kurutma, konserve
  ve reçel şeklinde değerlendirilmekte ve dış ülkelere
  özellikle dondurulmuş halde ihraç edilmektedir.
  Türkiye’de kiraz ve vişne üretiminde özellikle 1965-1985
  yılları arasında hızlı artışlar olmuştur. 1965 yılında
  47.000 ton olan kiraz üretimi, 1985 yılında 130.000 tona
  ulaşarak %76’lık bir artış gerçekleşmiştir. 1965 yılında
  24.000 ton olan vişne üretimi ise 1985 yılında 85.000
  tona ulaşarak % 245’lük bir artış sağlamıştır. Bu
  haliyle Türkiye, Dünya da kirazda 6. ve vişnede 5.
  sırada yer almıştır. Bu hızı yakalayamamakla beraber
  daha sonraki yıllarda da artışlar olmuş ve 1997’de kiraz
  üretimi 215.000 tona, vişne üretimi ise 120.000 tona
  yükselmiştir.
  Kirazlar 5-6 yaşında verime geçerler, ancak tam ve
  ekonomik olarak verime yatmaları 10-12 yıldır. Her ne
  kadar 100 yıl yaşasalar da ekonomik ömürleri 25-30
  yıldır. Vişnenin ekonomik ömrü ise 15-20 yıldır.
  2. KİRAZ VE VİŞNENİN EKOLOJİK İSTEKLERİ
  2.1. İklim İstekleri
  Kiraz yetiştiriciliğinde iklim faktörlerinden en
  önemlisi sıcaklıktır. Çiçek tomurcukları –2,4 °C’ ye
  kadar dayanabildikleri halde, açmış çiçekler –2°C’ de
  donarlar. Vişnelerin odunsu kısımları ise –40 °C’ ye
  kadar dayanabilirler. Vişneler düşük sıcaklıklara
  kirazlardan daha fazla dayanırlar. İlkbaharda çiçeklenme
  kirazlardan daha sonra olduğu için vişne çiçeklerinin
  ilkbahar geç donlarından zarar görme olasılığı daha
  düşüktür.
  Kirazlar için kış dinlenme istekleri
  vişnelerden daha önemli olup, dinlenmeden çıkabilmeleri
  için yeterli kış soğuğu almaları gerekmektedir.
  Soğuklama ihtiyaçları karşılanmamış kirazların
  çiçeklenmelerinde gecikme ve düzensizlikler
  görülmektedir. Lambert, Napolyon ve Bing gibi yüksek
  soğuklanmaya ihtiyaç gösteren kiraz çeşitlerinde daha
  belirgindir. Kirazlarda kış dinlenme isteklerini
  yeterince karşılayamayışı döllenme yönünden de sorun
  yaratmaktadır. Çünkü, ılık geçen kışlardan sonra, düşük
  soğuklama ihtiyacı gösteren çeşit, yüksek soğuklama
  ihtiyacı gösteren çeşitten daha erken çiçeklendiğinden,
  bu iki çeşit birbirini tozlayıp dölleyemezler. Vişneler
  ise, kendine verimli olduğu için, bu konuda bir sorun
  yoktur. Genel olarak kiraz ve vişnelerde +7,2 °C’ nin
  altında soğuklama süresi 1100-1700 saattir.
  Kiraz ve vişne yetiştiriciliğinde, yağışın
  yıl içinde düzenli olarak yayılması en uygun olanıdır.
  Genel olarak 600 mm yağış alan yerlerde kiraz, 400 mm
  yağış alan yerlerde ise vişne yetiştiriciliği sulamaya
  gerek kalmadan yapılabilir. Kiraz ve vişnelerde
  çiçeklenme ve meyve oluşumu esnasında havaların yağışlı
  gitmesi istenmez. Çünkü çiçeklenme zamanında yoğun
  yağmur döllenmeyi güçleştirir ve mantar zararının
  artmasına neden olur. Yine meyve olgunlaşması esnasında
  yağabilecek yağmur meyvelerin çatlamasına neden olarak,
  Pazar değerini düşürür.
  2.2. Toprak İstekleri
  İyi drene edilmiş, derin, havalanabilen ve
  yaz aylarında düzenli olarak sulanabilen topraklar
  kirazlar için en uygun topraklardır. İyi drenaja sahip
  olmayan fakir topraklarda ağaç zayıf gelişir ve seyrek
  meyve dalları meydana gelir. Yine kuru topraklarda
  meyveler küçük kalır. Taban suyunun yüksek olduğu
  yerlerde kökler yüzlek kalır ve ağacın gelişimi yavaş
  olur. Bu gibi durumlarda ise ağacın kuraklık ve dondan
  etkilenme riski artar.
  Vişneler ise, toprak açısından daha toleranslıdır.
  Vişneler kuru, kumlu veya kireçli topraklarda da
  yetiştirilebilirler. Özellikle idris anacının
  kullanıldığı yerlerde vişnelerin kuraklığa dayanmaları
  artar. Vişne için de en ideal toprak kiraz
  yetiştiriciliğine uygun olan topraklardır.
  3. KİRAZ VE VİŞNENİN ÇOĞALTILMASI VE ANAÇLARI
  3.1. Çoğaltılması
  En uygun çoğaltma metodu, aşı ile çoğaltmadır. En uygun
  aşı şekli ise, durgun göz aşısıdır. Fidanlıklarda durgun
  göz aşısına ilk önce yabani kiraz çöğürlerinden başlamak
  gerekir. Genellikle idrislerde vegetatif gelişme daha
  uzun sürdüğünden yani anaç geç zamanlara kadar kabuk
  verdiğinden aşıya daha geç başlamak ve bu işi sonbaharın
  başına kadar sürdürmek mümkündür. Durgun gözaşısının
  başlama zamanı aşı gözlerinin olgunlaştığı, bitirme
  zamanında anacın kabuk verme durumuna göre
  düzenlenebilir.
  3.2. Anaçları
  3.2.1. Önemli Kiraz ve Vişne Çöğür Anaçları
  Kiraz (Prunus avium) : Bu türün yabanilerine Türkiye’de
  yabani kiraz veya kuş kirazı da denilmektedir. Yabancı
  literatürlerde ise mazzard adı verilmektedir. Bunların
  tohumlarının iyi çimlenebilmesi için 5 °C’de 120-140 gün
  nemli koşullarda katlanmaya alınması gerekir. Prunus
  avium’ un çeşitlerle uyuşması çok iyidir. Uzun ömürlü ve
  kuvvetli ağaçlar meydana getirir. Havalanması zayıf,
  ağır ve ıslak topraklar kiraz çöğür anacı için pek uygun
  değildir.
  İdris (Prunus mahleb) : İdris anaçları alçaktan
  aşılandığı için daha küçük anaçlar oluşturur. Kireçli ve
  kurak topraklara iyi uyum sağlar. Ancak nemli ve ağır
  topraklara karşı hassastır. Genel olarak nemli
  topraklarda kiraz ve vişne için idris anaç olarak
  kullanıldığı zaman 7-8 yaştan sonra ağaçlarda kuruma ve
  ölümler meydana gelir. Böyle yerlerde yabani kiraz
  anacının kullanılması gerekir.
  Vişne (Prunus corasus) : Bu anaç genellikle vişneler
  için kullanılır. Kirazlar için kullanıldığı taktirde
  bodurlaşmaya neden olur. Kiraz ile uyuşması iyi
  değildir. Vişne genellikle kuraklığa dayanıklı bir anaç
  olarak önerilmektedir.
  3.2.2 Önemli Kiraz ve Vişne Anaçları
  Mazzard F 12/1 : Yabani kiraz (Prunus avium)’ dan
  seleksiyon yolu ile elde edilmiştir. Kiraz ve vişneye
  anaç olarak kullanılmaktadır. Bakteriyel hastalıklara
  çok iyi dayanıklı olup, çelikle kolaylıkla üretilebilir.
  Colt : East Malling araştırma istasyonunda elde edilen
  Prunus avium x Prunus pseudocerasus hibriti olup,
  çelikle kolaylıkla çoğaltılabilir ve çeşitlerle uyuşması
  iyidir.
  Mahleb SL 64 : İdris tohumlarından seleksiyon yolu ile
  elde edilen bir anaçtır. Bütün yeşil çelikleri IBA ile
  muamele edildiği taktirde kolaylıkla çoğaltılabilir.
  Kurak ve kireçli topraklarda iyi gelişir. Kiraz ve
  vişnelerle iyi uyuşur. ABD’ de özellikle vişneler için
  kullanılan bir anaçtır.
  Stockton Morello : Yabani vişne tohumlarından seleksiyon
  yolu ile elde edilen bir anaçtır. Ağır ve nemli
  topraklarda kullanılır. Kumsal topraklar için uygun
  değildir. Kök sürgünleri ve çelikle kolaylıkla
  çoğaltılabilen bu anaç, kök ur nematoduna da
  dayanıklıdır. Üzerine aşılanan kiraz çeşitlerini
  bodurlaştırma etkisine sahiptir.
  4. DÖLLENME BİYOLOJİSİ
  Döllenme, kiraz yetiştiricilerinin bahçe kuracakları
  zaman dikkate almaları gereken en önemli konudur. Yapay
  mutasyon ile meydana getirilen birkaç çeşit (stella)
  dışında üzerinde çalışılan bütün kirazların kendileriyle
  uyuşmaz olduğu tespit edilmiştir.
  Kirazlarda, çiçek tozları çok iyi çimlenebildiği halde,
  çeşitlerin kendi kendini dölleyememesi veya birbirleri
  ile tozlandıkları halde meyve elde edilememesinin sebebi
  uyuşmazlıktır.
  Kiraz bahçelerinde yeterli verimin alınabilmesi için;
  Tek çeşitten kesinlikle bahçe kurulmamalıdır.
  Ele alınacak çeşitlerin birbirlerini
  dölleyebildiklerinden emin olunmalıdır.
  Bahçede tozlanmayı sağlayacak yeterli sayıda arı
  olmalıdır. (her 40 dekar için, içinde 15 000 – 20 000
  arı olan 4 – 5 çerçeveli bir veya daha fazla koloni)
  Vişne çeşitleri ise, genellikle kendi kendine
  verimlidir. Hatta çiçeklenme zamanları denk gelirse
  vişnelerin kirazları da dölleyebilmeleri mümkündür.
  5. KİRAZ VE VİŞNE ÇEŞİTLERİ
  5.1. Kiraz Çeşitleri
  Yetiştiriciliği önerilen kiraz çeşitleri ve özellikleri,
  olgunlaşma sırasına göre aşağıda belirtilmiştir.
  Parantez içinde belirtilen olgunlaşma zamanları Yalova
  şartları için olup, değişik bölgelerde farklılıklar
  gösterebilir.
  Edirne : Çok erkenci (19 Mayıs), meyvesi yuvarlak, orta
  iri (3,28g), kahverengimsi-şarabi renkte, orta sert ve
  az lifli, orta kalitededir. Ağaçları verimli olup, % 10
  oranında meyve çatlaması yapar. Yola orta derecede
  dayanıklıdır.
  Turfanda : çok erkenci (21 Mayıs), meyvesi kalp
  şeklinde, orta iri (3,72g), morumsu-şarabi renkte, orta
  sert, orta sulu, lifli, orta kalitededir. Ağaçları çok
  verimli olup, % 7 oranında meyve çatlaması yapar. Yola
  dayanıklılığı azdır.
  Early Burlat : Çok erkenci (24 Mayıs), meyvesi yuvarlak
  yassı, iri (6,38 g), parlak koyu kırmızı renkte, sert,
  çok sulu, ince yapılı, çok kalitelidir. Ağaçları çok
  verimli olup, % 25 oranında meyve çatlaması yapar. Bu
  bakımdan olgunluğa yakın dönemde yağış olmayan bölgelere
  önerilir. Yola çok dayanıklıdır.
  Starking Hordy Giant : Erkenci (27 Mayıs), meyvesi kalp
  şekline yakın, iri (5,62 g), parlak koyu kırmızı renkte,
  sert, sulu, çok kalitelidir. Ağaçları çok verimli olup,
  % 9 oranında meyve çatlaması yapar. Yola dayanıklıdır.
  Durona Di Cesena : Erkenci (28 Mayıs ), meyvesi yuvarlak
  kalp şeklinde, iri (6,19g), parlak koyu kırmızı renkte,
  sert, sulu, ince yapılı ve çok kalitelidir. Ağaçları çok
  verimli olup, % 9 oranında meyve çatlaması yapar. Yola
  dayanıklıdır.
  Vista : Erkenci (31 Mayıs), meyvesi geniş kalp şeklinde,
  iri (6,31 g), parlak koyu kırmızı renkte, sert, sulu
  ince yapılı ve iyi kalitededir. Ağaçları verimli olup,
  hiç meyve çatlaması yapmaz. Kendisi ile aynı zamanda
  çiçek açan bütün kirazları döller.
  Merton Premier : Orta mevsim (2 Haziran), meyvesi kalp
  şeklinde, iri (5,27 g), koyu kırmızı-mor renkli, orta
  sert, sulu, ince yapılı ve çok kalitelidir. Ağaçları çok
  verimli olup, hiç meyve çatlaması yapmaz. Yola
  dayanıklıdır.
  Merton Bigarreau : Orta mevsim (6 Haziran), meyvesi
  yuvarlak kalp şeklinde. İri (6,99 g), parlak koyu
  kırmızı kahve renkli, sert, gevrek, sulu, çok
  kalitelidir. Ağaçları çok verimli olup, 1 oranında
  çatlama yapar. Yola çok dayanıklıdır.
  Lorian : Orta mevsim (7 Haziran), meyvesi yuvarlak- kalp
  şeklinde, iri (6,.68 g), parlak koyu kırmızı renkte,
  orta sert, orta sulu, ince yapılı ve çok iyi
  kalitelidir. Ağaçları orta-çok verimli olup, hiç meyve
  çatlaması yapmaz. Yola dayanıklıdır.
  Berryessa : Orta mevsim (7 Haziran), meyvesi kalp
  şeklinde, iri (6,84 g), parlak siyaha yakın kırmızı
  renkli, orta sert, sulu, orta lif ve kalitelidir.
  Ağaçları çok verimli olup, % 2 oranında meyve çatlaması
  yapar. Yola orta derecede dayanıklıdır.
  Noir De Guben : Geç mevsim (9 Haziran), meyvesi yuvarlak
  şekilli, iri (5,65 g), koyu kırmızıya çalan kahve rengi
  hemen hemen siyah renkli, sert-çok sert, gevrekve
  kalitelidir. Ağaçları çok verimli olup, 6 oranında
  meyve çatlaması yapar. Yola dayanıklıdır.
  Stella : Geç mevsim (10 Haziran), meyvesi fıçı şeklinde,
  çok iri (7,29 g), parlak koyu kırmızı renkli, çok sert,
  gevrek ve çok kalitelidir. Ağaçları çok verimli olup, %
  9 oranında meyve çatlaması yapar. Kendine verimli olarak
  bilinen tek çeşittir. Yola çok dayanıklıdır.
  Van : Geç mevsim (12 Haziran), meyvesi yuvarlak kalp
  şeklinde, çok iri (7,91 g), çok parlak kırmızı renkli,
  çok sert, gevrek, sulu ve çok kalitelidir. Ağaçları çok
  verimli olup, % 9 oranında meyve çatlaması yapar. Yola
  çok dayanıklıdır.
  Bing : Geç mevsim (13 Haziran), meyvesi kalp şeklinde,
  çok iri (7,28 g), orta parlak, şarabi koyu kırmızı
  renkli, sert, gevrek, sulu ve çok kalitelidir. Ağaçları
  çok verimli olup, % 16 oranında meyve çatlaması yapar.
  Bu bakımdan olgunluğa yakın dönemde yağış almayan
  bölgelere önerilir. Yola dayanıklıdır.
  Bigarreau Napoleon : Geç mevsim (13 Haziran), meyvesi
  kalp şeklinde, iri (6,27 g), donuk sarı zemin kırmızımsı
  renkte, sert, gevrek, sulu ve kalitelidir. Ağaçları çok
  verimli olup, % 4 oranında meyve çatlaması yapar. Yola
  dayanıklıdır.
  Bigarreau Goucher : Geç mevsim (13 Haziran), meyvesi
  yuvarlak kalp şeklinde, iri (6,25 g), hemen hemen siyaha
  yakın, oldukça koyu kırmızı renkli, sert, gevrek, sulu
  ve çok kalitelidir. Ağacı verimli olup, % 1 oranında
  meyve çatlaması yapar. Yola dayanıklıdır. Üniversal
  donor olup, aynı zamanda çiçeklenen bütün çeşitleri
  döller ve onlarla döllenir.
  Noble : Geç mevsim (14 Haziran), meyvesi kalp şeklinde,
  çok iri (7,41 g), koyu morumsu ve hemen hemen siyaha
  yakın renkli, çok sert, gevrek, sulu ve çok kalitelidir.
  Ağaçları orta derecede verimli olup, % 5 oranında meyve
  çatlaması yapar. Yola çok dayanıklıdır.
  Bella Di Pistoia : Geç mevsim (14 Haziran), meyvesi
  yuvarlakça, iri (6, 11 g), parlak sarı zemin üzeri
  pembemsi kırmızı renkli, çok sert, gevrek, sulu ve çok
  kalitelidir. Ağaçları çok verimli olup, % 3 oranında
  meyve çatlaması yapar. Yola çok dayanıklıdır.
  Karabodur : Çok geç (16 Haziran), meyvesi genişçe- kalp
  şeklinde, çok iri (7,46 g), parlak sarı zemin üzeri
  kırmızımsı pembe renkli, sert, sulu, az lifli ve
  kalitelidir. Ağaçları orta derecede verimli olup, % 8
  oranında meyve çatlaması yapar. Yola dayanıklıdır.
  Merton Marvel : Çok geç (16 Haziran), meyvesi
  yuvarlakça-kalp şeklinde, iri (6,23 g), koyu kırmızı-
  morumsu renkli, çok sert, gevrek, sulu ve çok iyi
  kalitelidir. Ağaçları çok verimli olup, % 3 oranında
  meyve çatlaması yapar. Yola çok dayanıklıdır.
  Kara gevrek : Çok geç (16 Haziran), meyvesi fıçı
  şekilli- hafif konik, çok iri (7,78 g), koyu morumsu-
  kırmızı renkli, sert, gevrek, çok sulu ve kalitelidir.
  Ağaçları çok verimli olup, % 11 oranında meyve çatlaması
  yapar. Yola çok dayanıklıdır.
  0900 Ziraat : Çok geç (19 Haziran), meyvesi geniş kalp
  şeklinde, çok iri (8,18 g), parlak koyu kırmızı renkli,
  çok sert, gevrek, sulu ve çok kalitelidir. Ağaçları
  verimli olup, hiç meyve çatlaması yapmaz. Ülkemizde çok
  yaygın olup Akşehir Napolyonu, Dalbastı ve Uluborlu
  olarak tanınır. Yola çok dayanıklıdır.
  Lambert : Çok geç (19 Haziran), meyvesi kalp şeklinde,
  çok iri (7,6 g), parlak koyu kırmızı renkli, çok sert,
  gevrek ve çok iyi kalitelidir. Ağaçları çok verimli
  olup, % 18 oranında meyve çatlaması yapar. Bu bakımdan
  olgunluğa yakın dönemde yağış olmayan bölgelere
  önerilir. Yola çok dayanıklıdır.
  Merton Late : Çok geç (24 Haziran), meyvesi yuvarlakça,
  iri (5,76 g), donuk sarı zemin üzeri parlak
  pembemsi-kırmızı renkli, sert, gevrek, sulu ve
  kalitelidir. Ağaçları çok verimli olup, % 4 oranında
  meyve çatlaması yapar. Yola dayanıklıdır.
  Yukarıda yetiştiriciliği önerilen kiraz çeşitleri için
  uygun dölleyici çeşitler önem sırasına göre aşağıda
  belirtilmiştir. Bu belirlimede, isimleri tekrarlamamak
  için çeşitlere verilen numaralardan yararlanılmıştır.
  1.Edirne : 6, 8, 11,13,
  16, 19, 20, 24
  2.Turfanda : 3, 7,11
  3.Early Burlat : 2, 7, 11
  4.Starking Hardy Giant : 6, 10, 11

5.Durona Dicesena : 6, 11, 16
  6.Visto : 1, 4, 5,
  10, 12, 13, 14, 18
  7.Merton Premier : 2, 3, 11, 13, 14, 15
  8.Merton Bigarreau : 1, 16, 17, 19, 20, 23
  9.Larian : 10, 13, 14
  10.Berryessa : 4, 6, 13, 14, 15
  11.Noir De Guben : 1, 2, 3, 4, 5, 7, 13,
  14, 18, 22
  12.Stella : Kendine
  verimli
  13.Van : 1, 6, 7, 10,
  11, 14, 15, 23
  14.Bing : 6, 7, 10, 11,
  13
  15.Bigarreau Napolean : 6, 7, 10, 11, 13
  16.Bigarreau Gaucher : 1, 5, 8, 17, 18, 20, 23,
  24
  17.Noble : 9, 16, 20, 23,
  24
  18.Bella Di Pistoia : 6, 11, 16
  19.Karabodur : 1, 8, 13, 16, 24
  20.Merton Marvel : 1, 8, 17, 24
  21.Karagevrek : 6, 16
  22.0900 Ziraat : 16, 23, 24
  23.Lambert : 8, 13, 16, 22,
  14
  24.Merton Late : 1, 8, 16, 19, 20,
  23
  Sanayide çok kullanılan kiraz çeşitleri
  Hacıömer Karası : Orta mevsim, meyvesi yuvarlak, orta
  iri (3,38 g), açık kırmızı renkli, çok sert ve orta
  kalitelidir. Ağaçları çok verimlidir. Kendine kısır
  olup, dölleyicileri bilinmemektedir.
  Siyah Ömeroğlu : Orta mevsim, meyvesi yuvarlak, orta iri
  (3,15 g), kırmızı renkli, çok sert ve orta kalitelidir.
  Hiç meyve çatlaması yapmaz ve taşımaya çok uygundur.
  Ağaçları çok verimlidir. Kendine kısır olup,
  dölleyicileri bilinmemektedir.
  Beyaz Ömeroğlu : Geç mevsim meyvesi yuvarlakça-kalp
  şeklinde, iri (5,4 g), sarı zemin üzeri pembemsi kırmızı
  renkli, sert ve orta kalitededir. % 3 oranında meyve
  çatlaması yapar ve taşımaya çok uygundur. Ağaçları çok
  verimlidir. Kendine kısır olup, dölleyicileri
  bilinmemektedir.
  Beyaz Kiraz (Starks Gold) : Çok geç, meyvesi yuvarlak,
  orta iri (3,4 g), sarı renkli, sert ve orta kalitededir.
  % 3 oranında meyve çatlaması yapar ve taşımaya
  dayanıklılığı azdır. Ağaçları çok verimlidir. Kendine
  kısır olup, dölleyicileri 0900 Ziraat ve Bigarreau
  Gaucher’dir.
  5.2. Vişne Çeşitleri
  Yetiştiriciliği önerilen iki vişne çeşidi olup, ikisi de
  kendine verimlidir. Herhangi bir döllenme problemi
  yoktur.
  Kütahya : Çok geç, meyvesi yuvarlak, çok iri (6,79 g),
  koyu morumsu-şarabi renkte, çok sert, çok sulu, az lifli
  ve çok iyi kalitelidir. Ağaçları çok verimli olup, hiç
  meyve çatlaması yapmaz.
  Montmorency : Geç mevsim, meyvesi yuvarlakça, orta iri
  (4,62 g), kırmızı renkli, orta sert, sulu ve
  kalitelidir. Ağaçları çok verimli olup, hiç meyve
  çatlaması yapmaz.